miljoenen nietige vonnissen, duizenden strafbare rechters

Zoals eerder aangekondigd, ik ploeter door mijn geschiedenis van de laatste decennia. Het onderwerp openbaarheid van rechterlijke uitspraken in het familierecht maakt daar uitdrukkelijk onderdeel van uit.

befgajes in de bajes
befgajes in de bajes

Zo kwam ik ook mijn aantekeningen tegen van een gesprek met vice-president Hooft Graafland van de rechtbank Arnhem. Die memoreerde zelf dat uitspraken openbaar moeten worden gedaan op straffe van nietigheid.  Daarom vond hij dan ook dat ik samen met Jan Hop best wat (geanonimiseerde) uitspraken mocht doornemen. Helaas werd dat later teruggefloten door een illegitieme rechtersorganisatie met de naam Algemeen Secretariaat van de Zittende Magistratuur. Hoewel het de individuele verantwoordelijkheid is van elke rechter om zijn/haar uitspraken openbaar te maken meende deze organisatie dat te moeten overrulen. Daarna meende ook de Rechtbank Arnhem zelf dat ze de, overigens al gemaakte afspraken over de praktische uitvoering van geanonimiseerde inzage, ongedaan moesten maken.
Later wist ik nog eens een keer een heel rechterscongres onder leiding van ex-minister van Justitie Hirsch Ballin te overtuigen. Maar er iets aan doen? Ho maar. Ja halfslappe babbels van de commissie de Meij die het alleen maar erger dreigde te maken.
Dit allemaal teruglezende, probeerde ik mijn gedachten nog eens op een andere manier uit te drukken. Hoeveel niet openbare, dus nietige vonnissen zijn er inmiddels gesproken? Ik denk dat het probleem begon toen er een einde kwam aan het letterlijk (mondeling) uitspreken van vonnissen. Ik denk dat dat ergens rond 1985 zal zijn geweest. Dan hebben we het over 30 jaar. Er worden tegenwoordig zo’n 270.000 uitspraken jaarlijks uitgesproken in het familierecht. Zie hieronder, ik heb het inmiddels nagekeken. Nou vroeger waren het er wat minder dan nu. Laten we zeggen 30×160.000 vonnissen minus 20% ( maar oef; zie hieronder dat is waarschijnlijk veel minder) die wel is gepubliceerd op rechtspraak.nl van de laatste jaren; afgerond bijna 4 miljoen dus? Allemaal nietig volgens de wet Rechterlijke Organisatie artikel 5. En aangezien het ook tegen de grondwet (art 121) ingaat kun je dus ook zeggen dat al die rechters die een ambtseed van trouw aan de grondwet hebben gedaan meineed pleegden. En dat is volgens mij strafbaar. En dit alles gaat alleen nog maar over Nederland.
Ach ja, u denkt dat ik een soort gek ben. Dat ben ik gewend. Ik ben een van de heel weinigen die zich druk maken over dit onderwerp. Je moet wel gek zijn om je daar druk over te maken, dus ik ben wel een soort gek denk ik ja. Maar als u ook denkt dat het niet klopt wat ik hier schrijf dan raad ik u toch echt aan het eens even na te kijken.
Je kunt het ook als volgt zien.
Daar is die Titanic die justitie heet en daar ligt Joep Zander met een boei in het water er voor. Ik roep: stoppen!. Dat zijn ze eerst niet van plan. Ik roep kwaad dat ze het roer om moeten gooien. Dan roept er iemand vanaf de reling; ‘u moet u niet zo kwaad maken, u bent zeker weer zo’n dwaze vader’. ‘Ik ben een burger die prijs stelt op correcte uitvoering van de wet!’ ‘U moet loslaten’, krijg ik terug. ‘Wat loslaten? Mijn reddingsboei soms, wat bedoelt u?’ Maar op het laatste moment buigen ze af. Ik dobber verder in een koude ijszee. Maar wacht even lag verderop dan niet die ijsberg waar ze levensgevaarlijk langs gaan schampen. Zo gaat dat toch met een Titanic? Toen ik dit eenmaal had opgeschreven moest ik denken aan die Chinees die op het plein van de Hemelse Vrede in Peking voor een tank stond. Maar dat was meer van de negatieve afloop, daar doe ik niet aan. Afin 15 jaar later ligt Joep Zander in de ijszee en komt de Titanic weer langs…… Waar blijft die ijsberg nou?
U kunt dan beginnen bij het dossier Openbaarheid van uitspraken
En mogelijk wilt u het nog van iemand anders horen. Die zijn er weinig. Maar Paul Ruijs is wel een van de betere. Hieronder:

PS1:Het informele Algemeen Secretariaat Zittende Magistratuur (ASZM)) Blokkeerde de openbaarheid van uitspraken op 25 augustus 1997. Pas nadat ze dat hadden gedaan, en nadat de kwestie aan de orde werd gesteld op het rechterscongres ‘Kwaliteit van de rechtspraak op de weegschaal” werd het bestaan van dit orgaan gelegaliseerd door een ministeriële beschikking. Dit ondanks de mening van het voltallige rechterscongres. In de laatste plenaire zitting van dat congres is ook nadrukkelijk aan de orde geweest de oprichting van een centraal orgaan voor de zittende magistratuur. Hierover werd twijfel geuit. Men name was uitdrukkelijk het standpunt dat zo’n orgaan geen standpunten naar justitiabelen mocht innemen; het zou slechts, als het er al moest komen dienen om gecoördineerd standpunten naar de politiek in te nemen. Het is toch wel wonderlijk dat inmiddels zo’n orgaan niet alleen al bleek te bestaan maar ook standpunten naar justitiabelen construeerde.
PS2: Laat niemand meer roepen dat ik overdrijf! Het blijkt dus om niet 1 miljoen (zoals ik eerst schreef) maar zo’n 4 miljoen vonnissen in familie-en jeugdrecht te gaan. Hoeveel nietige vonnissen zijn dat per volwassen inwoner van ons land? Een op de drie ongeveer. Oftewel als u zelf niet zo’n nietig vonnis in huis heeft dan toch wel een van uw buren. Nou ja er zijn natuurlijk mensen met een stuk of tien van die dingen, ik heb er zelfs nog net een paar meer geloof ik, dat maakt de spoeling voor anderen dan weer dunner.
bron rechtspraak.nl
Het percentage uitspraken dat op rechtspraak.nl verschijnt was in 2004 overigens 0,9 % volgens Trouw. Mijn schatting van 20% kan ook wel eens een onderschatting zijn. In 2012 sprak rechtspraak.nl van een stijging in 2011 tot minder dan 1 %. De rechtbank Gelderland (Arnhem valt daaronder) sprak in 2014 over een gedaald aantal gepubliceerde uitspraken in 2013. Dat was nog geen 0,8 %. 
Het aantal gepubliceeerde familierechtvonnissen zal waarschijnlijk percentueel overigens nog wel veel lager liggen.
PS3: Vandaag een mailtje van een rechtbank die meent dat het verstrekken van een vonnis aan partijen voldoende is om aan het openbaarheidsbeginsel te voldoen. Dat hoorde ik 15 jaar geleden ook al wel. Maar het is natuurlijk net zo’n onzin als stellen dat een verslag van een gemeenteraadsvergadering openbaar is omdat het aan de gemeenteraadsleden wordt toegezonden. Vinden ze bij die rechtbank dan ook dat de zitting zelf openbaar is geweest soms? Dat die wettelijk achter gesloten deuren mag plaatsvinden wil toch ook niet zeggen dat de partijen buiten gehouden kunnen worden. Sorry dat ik het zo uitdruk, maar het zijn nixxxxx, dxxxxxxxxxxxs of wereldxxxxxxxn bij de (piep)bank.
PS4: Ongelooflijk maar waar. Ik ben door een rechtbank ingeschakeld als omgangsbegeleider/bemiddelaar nadat ik een verzoek van de rechtbank om eventueel een Ouderverstotingsrapportage te maken zelf had afgewezen (teveel betrokken bij een van de partijen en nog wat dingen). Niet omdat het de rechtbank niet zou zijn opgevallen dat ik nogal eens kritiek op ze heb (deze Rechtbank niet in het minst), nee ze hebben me heel duidelijk gemaakt dat ze dat weten. Het merkwaardige bij deze rechtbank is dat ik er vaak veel kritiek op had, maar dat ze ook een aantal bijzonder positieve dingen deden in het verleden. Kortom u ziet het al gebeuren, straks ben ik nog heel positief over de familierechtspraak in Nederland. Nee grapje, daarvoor moet nog heel wat meer gebeuren. Maar voel u vooral vrij om mij in de gaten te houden.
En u begrijpt; de opdracht aan mij blijkt uit een beschikking die mogelijk nietig is. Mocht u hem willen inzien dan zal ik dat niet kunnen weigeren omdat hij nou eenmaal openbaar is. Die openbaarheid dient de publieke controle op de rechtspraak inclusief de door haar ingeschakelde deskundigen. Waarvan nota.
Inmiddels heeft deze rechtbank, de rechtbank Arnhem dus, haar opdracht, per beschikking gegeven, weer ingetrokken. Ze hebben zomaar bedacht dat de opdracht voorwaardelijk was, niet dat dat in hun nietige schikking stond. Ze herhaalden per mail aanvankelijk de onvoorwaardelijke opdracht.

Maagdenhuis

Als rechtgeaard blogger over man-vrouw en vader-moederverhoudingen zou u nu een heel betoog kunnen verwachten over maagdelijke geboortes en Joseph-achtige vaders, maar dat doe ik toch maar weer een andere keer.
Ik ben ook UvA student, of nee eigenlijk medewerker. Promovendussen vallen onder medewerkers. Ik heb daarom erg veel belang bij het verdwijnen van het rigide rendementsdenken uit de wetenschap. Al was het alleen maar om voldoende ruimte te krijgen om mijn eigen promotie af te maken. Met gedoe als Kort-Gedingdreiging enzo van de laatste jaren, komt dat wel in de knel. Het belang van mijn onderzoek in deze lijkt me ook evident. En dat er wat mannen in de richting van pedagogiek wat ondernemen is ook een belangrijk punt, want nu bijna alleen maar vrouwen.
Kortom ik wil mij graag solidair verklaren met de Maagdenhuisbezetters. Ze moeten er binnenkort uit begreep ik net. Maar uit is soms in. Dit is het moment om je solidair te verklaren.

vaders in het bezette Kinderbeschermingskantoor in overleg met de raadsdirectie

Het aardige van deze bezetting is natuurlijk ook dat het er een is met bijzondere historische diepte heeft. Parallel hieraan denk ik aan het succes in 2000 van de bezetting van de Raad voor de Kinderbescherming Zutphen en het PvdA-kantoor in Amsterdam door tientallen vaders. Ook iets dat nog eens hoognodig moet worden overgedaan. Deze bezettingen zijn niet zo goed bijgezet in de geschiedenisboeken als de eerste Maagdenhuisbezetting maar hadden veel succes al zal je dat van de Stichting Dwaze Vaders niet horen, want die wilden inmiddels niets meer van actie weten.
Mijn kritiek op de wetenschapsbeoefening in de context van vaderschap en familierecht is onder andere terug te vinden in mijn artikelen in het wetenschappelijke tijdschrift Pedagogiek van 2011 en het dossier wetenschap op vaderseenzorg.nl.