Weg met de geheime rechtspraak

DSCF3534
Ik sprak gisteren op de jeugdzorgmanifestatie op het Malieveld. Ja die mensen daar kijken even naar iemand met een ondersteunende opmerking. Op de achtergrond het ministerie van VWS

Die rechter zei toen, ‘ja u moet ook geen contact opnemen met Joep Zander’
Ik kende dit soort manipulatie al. Zelf werd me ooit aangeraden om vooral geen contact op te nemen met de Stichting Dwaze Vaders. Dat was in de tijd dat ze nog niet zo braaf ingepast en aangepapt waren als nu. Er waren zelfs kinderbeschermers die dat, bijvoorbeeld in de zaak van Jan Dijkstra, durfden op te schrijven.
De smaak van dit soort uitspraken is: Als u dat toch doet bent u een querulant, want u heeft contact met een querulant. En querulanten hebben dus een afwijking, en die kunnen maar beter hun kinderen niet meer zien, dat is heel slecht voor die kinderen.
Ik weet er dus alles van, maar het is toch weer heel confronterend om te horen hoe mensen tegen elkaar, tegen mij, worden uitgespeeld. En te horen hoe mensen dus in de knel raken tussen de wens hun kinderen te zien en hun mond open te doen en hulp te zoeken bij iets anders dan jeugdzorgers, rechters en angehauchte clubs, die eigenlijk totaal onbetrouwbaar zijn, maar die je dan in hemelsnaam toch maar moet proberen te vertrouwen.
En het is ook vervolgens even nadenken of je het in je blog weer gaat hebben over dat soort manipulaties. Misschien raak ik daarmee die kinderen van die mij onbekende ouder. Dit is kenmerkend voor de dilemma’s waar we in gevangen raken. En inderdaad kies ik ervoor om dit verhaal wel op te schrijven, maar de traceerbaarheid te verminderen. Hoewel ik eigenlijk kennis neem van ernstige strafbare feiten, kan ik daar niets mee doen. En al zou ik aangifte doen. de kans dat ik daarom zelf wordt opgesloten is groter dan de kans dat er wat gebeurt aan de misdaad waar ik mee aan kom zetten. Ik kan ouders dan ook niet altijd aanmoedigen om aangifte te doen tegen rechters en jeugdzorgers, kinderbeschermers. En dat is wrang in een rechtstaat.
En dat hele STASI-achtige gemanipuleer is volgens mij ook een van de belangrijke oorzaken dat, ondanks de grote onvrede, er te weinig mensen op het Malieveld verschenen. Het kan ook zomaar zijn dat een hoop mensen mijn blog niet eens meer durven te bezoeken. Enzo.
En dat gaat dus al decennia zo door. En het wordt niet minder. En dat baart me heel grote zorgen.
Ik was tevreden dat ik mijn toespraak bijna zo uit het blote hoofd kon doen. Dat komt natuurlijk veel beter over dan als je alles van papier opleest. Mocht u het Malieveld gisteren letterlijk dan wel overdrachtelijk niet hebben kunnen vinden dan kunt u hier de voorbereide tekst en de beeldregistratie van mijn optreden terugkijken. Dankzij een moedige journalist stond ik vandaag ook nog behoorlijk uitgebreid in de Stentor.

Het beteugelen van de Jeugdzorg,

Coverjustitie
Ook al voor de witte marsen was er dikke kritiek op het Belgische apparaat.

Update 30-6 (2) 17:56: link naar toespraak met video.
Morgen 29 juni vindt op het Malieveld in Den Haag de grote jeugdzorgmanifestatie plaats. Ik heb de indruk dat de beweging die zich keert tegen het machtsmisbruik van de sector familierecht, tegen de verdrukking in, aan kracht wint. Het is dus tijd om er bij te zijn. Zoals u op de site van Sos-jeugdzorg kunt lezen zal ik daar een praatje houden over de impact van onwettig geheime rechtspraak (niet openbaarheid) op de kwaliteit van het geleverde ‘recht’ Ik was gisteren al druk met de voorbereiding bezig. Eigenlijk een eenvoudig principe: waar geen controle is, is er machtsmisbruik. Maar je kunt er lang mee bezig zijn.
Ik moet vaak denken aan de kracht van de witte marsen in België nu twintig jaar geleden. Ook dat was gericht tegen de waanzin van het justitiële apparaat. Het accent lag wel meer op  het pedoseksueel misbruik. We staan voor een geweldige opgaaf, want we zullen het nog beter moeten doen dan de Belgen, we zullen als burgers een overwinning moeten boeken op een door en door verrot justitie- en jeugdzorgapparaat. Want zo kan het niet langer!
Mijn toespraakje zal ik na morgen op mijn blog publiceren, in ieder geval door een link in de tekst die u nu leest.
Hoezo verrot justitie- en jeugdzorgapparaat?
jeugdzorgmanifestatie 2016
Klik hier voor meer info over de manifestatie.

UBUNTU

266px-archbishop-tutu-medium“Ubuntu says when I have a small piece of bread, it is for my benefit that I share it with you. Because after all none of us came into the world on our own”
Ik lees in het Book of Joy over de ontmoeting tussen de Dalai Lama en bisschop Tutu.
Tot begin 2009 stond er in de Nederlandse wet een bepaling die belangen en rechten van twee mensen onafscheidelijk maakte: “Het kind en de niet met het gezag belaste ouder hebben recht op omgang met elkaar” (BW1 377a, eerder 161)
Toen ik door had dat deze passage op 1 maart 2009 veranderd was in: “Het kind heeft het recht op omgang met zijn ouders en met degene die in een nauwe persoonlijke betrekking tot hem staat. De niet met het gezag belaste ouder heeft het recht op en de verplichting tot omgang met zijn kind.” moest ik wel een traan laten.
De laatste tekst past beter in ons westerse denken over belangen en recht, maar doet juist geen recht aan de kern van Ubuntu.
Ik ben er dan ook bang voor dat het juridisch vernietigen  van Ubuntu een van de meest pertinente bedreigingen is van de kern van menselijkheid. En dat daarmee van veel goede dingen die wij van onze Afrikaanse medemens nog terug kunnen leren, maar dreigen te worden weggedrukt.  Ik denk dat de invasie van westers recht een laatste vorm  van kolonisatie is.
Veel interessants in dit boek over Tutu en de Dalai Lama ( hoofdletterschrijfwijze contra ‘Onze taal’), maar, ja ook weer een paar vaderuitsluitende uitlatingen over het pertinente belang van moederliefde. Maar gelukkig daarna ook:

“My wife Leah and I are patrons of a children’s hospital in Cape Town, and one day we were visiting there, and this massive guy was carrying around the minutest baby tied to his chest so the baby could feel the heartbeat, and they said, those babies have been shown to do much better”

Het gebruik van het woord moederliefde zit er diep in, maar gelukkig zien we een andere praktijk bloeien die van vaderliefde. En niet pas na de ‘tender years’

 

 

Van Brexit naar Civilexit

De Britten willen uit de EU. Volgens mij wordt die keuze gedragen door een wil van de burger om weer greep te krijgen op de macht. Dat zijn ook de sentimenten in Nederland. Maar zal  een Brexit of een Nexit daartoe voldoende zijn? Ook zonder Europa leven we in een land waar de democratische controle schijn is en het justitiële apparaat en de rechterlijke macht de touwtjes, feitelijk zonder checks and balances, in handen heeft. De burger heeft vooral nog maar zijn mond te houden en mag voor de vorm af en toe stemmen. Parlementariërs zijn bang om echt in te grijpen. Slechts een enkeling durft nog zijn mond open te trekken als het om échte wantoestanden gaat. De manier waarop de rechterlijke macht ons stelselmatig en samenspannig voorliegt dat ze openbare uitspraken doen (in minstens 40 % van de gevallen niet dus), de manier waarop ze de wet als wc-papier gebruiken en de controle op hun handelen onmogelijk maken. Het voortdurende geknoei van de justitietop. Kamerleden houden hun mond, want de macht van de justitiële armen bereikt hen ook, terwijl de rechterlijke macht voortdurend de grenzen van de scheiding der machten overtreedt door de wet voor te schrijven. Maar het gaat natuurlijk tevens om grote multinationals die ons tot machteloze afhankelijke jaknikkers maken. Of het nu gaat om Monsanto/Bayer of om Facebook.

illegaal verklaard
zie gele markering, ik voel me een outlaw

Kortom de wens van een Nexit is de wens van een Civilexit. Zelf maakte ik al 20 jaar geleden die stap, voor zover me dat lukte. In feite, beweerde ik toen, ben ik door de rechterlijke macht van mijn burgerschap  ontdaan. En ik koos er toen voor om dat ook zo naar buiten te brengen. Ik ben geen burger meer. Waar ik nog méé doe heeft dat voortdurend iets dubbels. Mijn eigen Civilexit voedt mijn enthousiaste sentiment over de Brexit. Ik ben er van overtuigd dat heel veel buitengesloten vaders, maar bijvoorbeeld ook jeugdzorgslachtoffers, diep van binnen die Civilexit voelen, ook al betalen ze nog braaf belasting.
 

Op weg naar een Civilexit dus, we nemen de zaak zelf wel in handen. En het kan ook niet anders. Maar dat mag niet alleen een kwestie zijn van nationalisme. Als democratisch burger rest ons per saldo nog maar één plicht, zie de touwtjes, grijp de touwtjes.
Cicilexit, civil disobedience, remain civilian

Wie/ wanneer stopt Ed Spruijt ?

Even iets anders: De kritiek op pseudowetenschapper Ed Spruijt is nog niet verstomd gelukkig. En om daar even bij aan te sluiten: binnenkort is er een congres over ouderverstotingssyndroom in Olst. Er spreken verschillende deskundigen. Waaronder mijzelf. Schrijf je in. zie: https://ernajanssen.wordpress.com/2016/05/13/congres-ouderverstoting-2-juli-tickets/

Barak weigert zonder machtiging naar kinderinrichting te gaan

updates (beschikking uhp en opnieuw bezwaarschrift toegevoegd, nieuw materiaal situatie moeder).
update 2-7  9.19  uur  De machtiging UHP van Barak bleek dus wettelijk verlopen. Veel blufpoker van Jeugdzorg
update 5-7  19.22 Barak krijgt gesprek met rechter. Politie moet van moeder Barak toch opsluiten. Zie laatste reactie oma Yvon Cohen.
updates tot 14-7 in reacties van oma en Joep
——————–
Dit is het vervolg op mijn vorige blog. Het bevat nieuwe documenten en films. Ik houd hier nog even nieuwe ontwikkelingen bij. Ik heb nog een nieuw blog in voorbereiding, maar ben met veel tegelijk bezig.
Barak wilde in aanvankelijk dan maar niet meer tegenwerken tegen de gedwongen uithuisplaatsing (zie reactie van oma op het vorige blog). Totdat bleek dat de voogd geen machtiging wilde overleggen. Mogelijk is er dus nog steeds geen rechterlijke beschikking en wil de jeugdzorg eerst een nog verder gaand voldongen feit creëren om de rechter onder druk te zetten. Voldongen feiten zijn het machtsmiddel in het familierecht… nou ja recht… Luister,kijk en huiver!
De videoopname van het gebeuren. Schokkend; letterlijk en figuurlijk.

De geluidsopname van het verslag van de oma van Barak over de poging (huisvredebreuk) van jeugdzorg om Barak op te halen. Oma in gesprek met SOS-Jeugdzorg.
[archiveorg Barak16062016 width=480 height=30 frameborder=0 webkitallowfullscreen=true mozallowfullscreen=true]

Verder de motieven van jeugdzorg en het bezwaar van Barak:
jeugdzorg over Barak
Bezwaarschrift Barak Cohen d.d. 15.06.2016

over vader
Fragment rechtbankverslag; klik voor vergroting

Fragment uit een rechtbankverslag van een paar jaar geleden over vader van Barak  waaruit kan worden afgeleid  dat jeugdzorg en moeder dwarslagen. Uit nieuw, bij mij bekend materiaal lijkt te kunnen worden geconcludeerd dat de moeder Barak ook uit huis weerde. Zowel jeugdzorg als de moeder lijken akkoord te zijn gegaan met verblijf bij tante. Dat is merkwaardig gezien de reacties van de gezinsvoogd op het filmpje.
Overigens vind ik enig mededogen met de moeder ook wel op zijn plaats ( zie ook de reacties op dit blog)
Er is inmiddels een rechterlijke beschikking boven water gekomen. Die is al behoorlijk oud en als je goed leest gaat het over een uithuisplaatsing naar een kamerbegeleidingstraject. Daar is Barak over gehoord (blz2) en niet over een plaatsing bij een instelling die weliswaar niet gesloten is maar waar Barak wel voorlopig geheel van de buitenwereld wordt afgesloten.
beschikking Barak
Barak dreigt nog steeds te worden opgenomen.
Kom hier terug voor nieuws, ook dmv aanpassingen op dit blog
De machtiging UHP van Barak bleek dus wettelijk verlopen. Veel blufpoker van Jeugdzorg. Barak is ten onrechte vermist gemeld.

kind vlucht voor jeugdzorg 2

(update 16-6 nieuwe video online; zie nieuwe post)
De 17 jarige Barak eet geen boterhammetje mee. Hij is teveel gegrepen door het feit dat hij donderdag voor de rest van zijn jeugdtijd wordt opgesloten in een jeugdhuis met zeer streng, isolerend, regime. In plaats van een boterhammetje slikt hij een paracetamol weg tegen buik en hoofdpijn.
Vorige week werd ik verrast door een telefoontje. Barak C. Zegt u dat niets (meer)? Ik blogde hier eerder over hem, vooral óver hem ja. Aan het woord waren vooral zijn grootouders versus zijn moeder. En allerlei andere mensen, waaronder ook kranten en ikzelf die zich ertegenaan bemoeiden. Mijn eigen insteek was vooral de positie van zijn vader die op allerlei manieren buiten beeld bleef. Barak wil nu wel eens helemaal zelf vertellen hoe hij het heeft beleefd. Over enkele dagen moet hij naar een tamelijk gesloten inrichting omdat hij inmiddels, na dat opnieuw een jaar te hebben geprobeerd, heeft besloten niet bij zijn moeder te willen blijven en omdat hij door alle verwikkelingen niet meer aan school toekwam. Volgens Jeugdzorg is er van alles mis, maar een rapportage of rechterlijk besluit heeft hij nog niet langs zien komen. Hij zat alweer 4 maanden, prima naar zijn zin, bij zijn tante. Hij vertelt het gevoel te hebben een straf te moeten uitzitten (‘tot ik volwassen ben’) terwijl hij geen enkel gedragsprobleem heeft. Hij heeft er ook uidrukkelijk voor gekozen om mij zijn verhaal te vertellen en daar een deel van op internet te laten zetten.
Omdat er nogal wat technische problemen waren tijdens de opnames is het wat moeilijk  om alles snel gemonteerd te krijgen.Ik kies er daarom voor nu eerst een bijna ongemonteerd stukje te publiceren. Ik vind het belangrijk dat kinderen in ieder geval gehoord worden. Barak heeft nog geen rapport gezien en geen rechterlijke uitspraak. Hij heeft dus ook nog weinig daarover in kunnen brengen. Mijn indruk is dat het rapport en het rechterlijk besluit hierop nog moeten komen. Dat is vaak jeugdzorgtactiek. Creëer alvast de feiten zodat de rechter geen weg terug meer heeft.
Ik ga even niet al te snel mijn mening geven. Behalve dat mij een rigide uithuissetting geen oplossing lijkt. Barak komt op mij in ieder geval behoorlijk uitgebalanceerd over, zeker na alles wat hij heeft meegemaakt. Hij zegt trots te zijn op zichzelf dat hij dit allemaal overleeft. In de video-opname doet hij zichtbaar moeite om nuances te benoemen. Dat weet ik door het voorgesprek. Alleen voor zijn moeder heeft hij geen goed woord over. Hij heeft het gevoel dat hij dankzij moeder en jeugdzorg in een soort gevangenis terecht komt. Binnenkort kom ik met een grotere compilatie op dit blog. Dat zal uitgebreider ingaan op de vanaf 2012 opspelende geschiedenis, zijn vader, zijn moeder, opa en oma. Kom hier terug.

Ook de nieuwe complete video staat inmiddels online. Zie hieronder. Er is een nieuw blog met recente ontwikkelingen.

Tot schuld bewezen


Joris Demmink heeft, als Secretaris Generaal Justitie 10 jaar leiding gegeven aan het verval en de corrumpering van justitie in Nederland. Het is voor hem begonnen en na hem afgemaakt. Een corruptie die is gaan beklijven in de fijnste haarvaatjes van het apparaat en de mensen die ermee omgaan, zoals advocaten en parlementariërs. Daarmee is de term onschuldig tot schuld is bewezen tot gotspe gemaakt. Ik doe geen afstand van het begrip zelf, maar onder het huidige rechtssysteem betekent het eigenlijk niets. En dat is heel erg, en leidt ertoe dat we nooit zullen kunnen vertrouwen op een serieuze afhandeling van de beschuldigingen tegen Demmink, tenzij er een geheel nieuw apparaat wordt opgetuigd dat zich weer baseert op democratische principes. Er zullen andere manieren moeten komen om recht te doen.
Vandaag wordt Demmink verhoord. Gelukkig is er in dit land nog meer te beleven dan de zwijgende NOS alleen, zoals Powned. En het schijnt dat de Russische TV aanwezig zal zijn (als ze toestemming krijgen). Tsja wat zal ik er van zeggen…