St Joseph (St Joep)

Ik geef de narcismevorsers onder jullie weer een mooie kans om een schot voor de open doel te scoren. Na mij weg te zetten als Grote Joep en de Grote Pedogoog (I.W twee blogs geleden) kan ik nu misschien definitief vanwege zelfheiligverklaring in het goede diagnostische hokje worden opgesloten.

Maar nee ik heb het gewoon over de heilige van vandaag, de vader van Jezus die Joseph heet en niet alleen naamheilige van mij maar ook patroonheilige van vaders in het algemeen. En die Joseph heet in Limburg gewoon Joep. In Sittard vind je dan ook vandaag de grootste Nederlandse jaarmarkt; de St Joepmert

In 2004 tijdens, en naar aanleiding van, de Fathers4Justice hype beklaagde de anglicaanse bisschop Stephan Lowe zich over de religieuze marginalisatie van Joseph en de exclusieve aandacht voor Maria in de diverse religies. Uiteraard zag hij een maatschappelijk verband.

Aardig in dit verband: Georges Moustaki over Joseph:

Utrecht: familiewaarden en de aanslag (erop?)

Een paar dagen geleden zag ik Frans Timmermans op televisie het begrip familiewaarden met een soort vanzelfsprekend vervaarlijk negatieve toon neerzetten als iets extreem rechts en gevaarlijks. En daar moest ik gisteren even aan denken toen ik hoorde dat de verdachte aanslagpleger in Utrecht na een scheiding van zijn ouders zijn vader moest missen en misschien daardoor in een negatieve spiraal was beland.

Voor de meesten van u ben ik nu mogelijk al weggezet als aanhanger van het traditionele gezin en extreem rechts tegenstander van homo- en vrouwenrechten. Dat is allemaal onterecht, maar in die hoek wordt je dus wel neergezet als je niet uitkijkt. Nou kan ik u verklappen dat ik komende verkiezingen weer eens links ga stemmen. Ik kan u helaas niet laten meekijken in het stemhokje maar ik hoop dat u dat nog wel van mij wilt aannemen. Dat ik jaren lid was van de SP is wel traceerbaar.

Geen rechtse rakker. De aanbieding van mijn boek Gemist Vaderschap in 2006 aan een rechtse en twee linkse politici.

Dat de aanslagpleger (verdachte) zijn vader miste zal volgens de meesten van u ook wel aan de vader in kwestie liggen die naar zijn geboorteland Turkije was afgereisd na een scheiding. Veel vaders kunnen u in ieder geval goed uitleggen hoe het was gegaan als hij hier was gebleven, ook vreselijk dus.

Het recht op ‘familylife’ is onder het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens nog steeds een …. mensenrecht dus. En niet een rechtse bedenkelijke onwaarde die conform de walgelijke criminele praktijken in het familierecht tot de grond toe kan worden afgebroken. De hang naar rechts of Islamistisch fundamentalisme kan heel goed daarmee te maken hebben dat de discussie over dit soort issues verminkt is geraakt.

Mensen doden is voorbij het laatste wat je doet, breek desnoods een rechtbank af of zo maar onschuldige burgers doden is natuurlijk veel stappen te ver, ook al doet de Nederlandse staat dat ook op grote schaal en zag ik in een reclame voor Defensie (National Geographic over F-16 missies) dat wel erg gemakkelijk als collateral damage weggezet worden.

En die inzet van ons leger wordt vaak gevoeld als een anti-islamitische inzet. Ik moet daarbij nog even denken aan die uitgezonden militair die ik met een vredesmars tegenkwam die mij uitlegde dat de hele inzet in Afghanistan bedoeld was op het veiligstellen van oliepijpleidingen. Afin we zullen toch echt ook moeten begrijpen dat de combinatie van de bovengenoemde puntjes tot terrorisme kan leiden of tot een soort doorgedraaide wanhoopsdaad waar de vreselijke aanslag in Utrecht nu toch meer op lijkt. Deze discussie moet een keer op een open manier worden gevoerd.

Afghaanse burgerdoden

Heeft Corine de Ruiter haar preoccupatie met mannelijk geweld afgezworen?

Ik ben er graag als de kippen bij om door mij gevraagde veranderingen in iemands gedrag met applaus te begroeten. Helaas hoor ik vaak pas laat van dat soort aanpassingen. Naar het schijnt heeft De Ruiter een manonvriendelijke opmerking ergens op haar site (volgens A M v M) ingetrokken. Deze opmerking staat elders op mijn blog gememoreerd in de weergave van een mail van AMvM. Blijkbaar heeft de druk vanuit ondergetekende en Ivo en AMvM tot deze nieuwe inzichten geleid. Het zou prettig zijn als De Ruiter deze aanpassing wat meer publiek maakte. Vooral omdat ik een van de mensen ben die nogal furieus is op dit soort misandrische uitvallen en betrokken ben bij een klacht tegen de Ruiter die hiermee verband houdt. Mijn kennis in deze baseer ik nu op indirecte mededelingen. Overigens staat voor mij (en in haar uitspraak het CvB van de Universiteit Maastricht) nog steeds vast dat de Ruiter over de schreef gaat met haar onderzoeksaanpak en geestelijk geweld pleegt. Ook haar tuchtrechtelijke terechtwijzingen hebben dacht ik niet tot nieuwe inzichten bij haar geleid. En voor de duidelijkheid memoreer ik nog maar even dat kritiek op haar onderzoeksmethode niet in alle gevallen wil zeggen dat de uitkomsten van dat onderzoek niet toevallig juist kunnen zijn. Zo denk ik net als Corine de Ruiter dat mediation niet helpt. Tenminste niet onder de huidige vuige condities van (niet)rechtshandhaving.

Ik hoor graag nader van Corine de Ruiter.