Deelgezag vergroot niet zozeer de rechten van de ouders en secundaire opvoeders maar vooral de macht van de staat

Gisteren heb ik mijn visie op het wetsvoorstel deelgezag op geüpload naar de inspraaksite van de overheid. Overigens noemen ze dat proces zelf “downloaden”. Afin. Het is een kwestie met een lange geschiedenis waar ik zl eerder over heb geschreven op mijn blog. Hieronder mijn reactie:

Commentaar wet deelgezag

Bij deze maak ik gebruik van de mogelijkheid om in het kader van de consultatie mijn opvatting te geven over de genoemde wet.

De wet deelgezag is een wat cynische stap naar meer rechten voor secundaire opvoeders, terwijl nu vaders in de praktijk bijna geen enkel daadwerkelijk recht hebben op onder andere informatie over hun kinderen (ondanks de al 25 jaar in de wet vastgelegde rechten). Anderen krijgen dat informatierecht nu dus wel, hoewel te vrezen valt dat hun dat ook vaak weer zal worden afgenomen.

Er wordt weer een wet gecreëerd waarvan je je maar moet afvragen of die niet meer conflicten dan oplossingen oplevert. Waar een moeder zich nu verzet tegen informatievoorziening aan de andere ouder, zou dat negatieve gedrag ook best eens over kunnen gaan op de volgende en eventueel daaropvolgende stiefouder, deelgezagdrager. Immers vaak wordt het probleem van die moeder niet opgelost. Er worden theoretische rechten uitgedeeld die praktisch erg vaak niet worden gehandhaafd, wat dan wel weer leidt tot een eindeloze hoeveelheid frustrerende conflicten die vooral voor kinderen heel belastend zijn. Deze maatschappij gaat fundamenteel slecht om met dit soort zaken.

De wet is volgens velen, bijvoorbeeld Vera Bergkamp1, een aanzetje naar volledig meerouderschap. Met volledig meerouderschap wordt ouderschap verder losgeweekt van een natuurrecht tot een door de staat te vergeven recht waarmee de staat zich steeds meer begeeft op het terrein van privacy en familylife.

Het is opmerkelijk dat een vader als hij niet getrouwd is met de moeder nog steeds niet vanzelfsprekend aan een kind dat hij heeft verwekt is gekoppeld. Zou juist dit nu niet eens eerst moeten worden geregeld. Het COC bepleit al jaren ouderschap voor homoseksuele (met name lesbische) partners waar heterovaders en homovaders dat niet hebben. Met deze campagne wordt artikel 1 van de grondwet geschoffeerd en worden in feite de rechten van homo-vaders en moeders niet gediend.2

Ook grootouders hebben vanzelfsprekende rechten, ze worden nu echter gedegradeerd tot een mogelijke deelgezagouder. De vraag is of dat ook juridisch niet eerder een achteruitgang is.

Het is een geluk dat deze wet nog beperkt is in vergelijking met de oorspronkelijke plannen. Maar met de eventuele invoering van de wet deelgezag stevenen we af op nog veel meer macht van de staat over onze kinderen immers is het steeds weer de in dit opzicht zeer gebrekkige rechtstaat die van alles mag beslissen. Macht en gezag over kinderen wordt van nature gedragen door de ouders. Het natuurlijke bestaan, de natuurlijke rechtspersoonlijkheid van mensen en dus van ouders mag de staat zich niet toe-eigenen. Ons lichaam en onze kinderen, dat is het laatste dat we in handen mogen geven van de staat. De integriteit van ons lichaam is vergelijkbaar met die van onze meest intieme relaties.

Deventer 11 mei 2020

Joep Zander, pedagoog

joep@joepzander.nl 06-29073291

1 https://www.gaysite.nl/actueel/2019/07/kabinet-wil-nog-geen-meerouderschap

2 Zie ook: http://joepzander.nl/homo.htm http://blog.joepzander.nl/2007/11/01/lesbos-contra-vaders/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.