solidariteit tussen de generaties

Ik pinkte een traantje weg toen Jan Marijnissen sprak over solidariteit tussen generaties. Aanleiding was de aanval op de WAO. Maar toen het ging over kinderen die voor ouderen zorgen en ouders voor kinderen, leek het een verwijzing naar het principe van gelijkwaardig ouderschap. Dat principe wordt inmiddels door de SP ondersteund, zie hiervoor mijn verslag van het SP-congres. Mijn congresgevoel hangt aan een zware slinger. Een gevoel van solidariteit, hier voel ik me op mijn plaats, waardoor ik zelfs met respect naar Anja Meulenbelt kijk, die tijdens het congres al druk bezig is met haar laptop en fototoestel om haar weblog zo snel mogelijk te vullen. Anderzijds de angst dat mensen hier het opkomen voor vaderschap toch zien als reactionair. Dat ik een outlaw ben, en toch een beetje een outcast. Ik begrijp mezelf hierin. Maar ook vreemd als ik mezelf daar een praatje zie maken met de diverse politieke vertegenwoordigers.

Het graf van Donner; een akelige droom

Ik droom dat ik bij het graf sta van Donner. Ik wil net gaan lezen wanner hij zijn politieke dood gestorven is. Staat zijn zerk volgeschreven met allemaal artikelnummertjes 253a 371. Aj dat is zijn wetsontwerp. Gebeiteld in steen alsof het de stenen tafelen is. Onuitwisbaar en onvermijdelijk. Maar gelukkig wordt ik weer wakker, en u hopelijk ook. Want het wetsontwerp over ouderschap van Donner is erg slecht, een achteruitgang, de codificatie van de malafide en querelerende praktijk van de Nederlandse rechterlijke macht. Het onderscheidt in hoofd en bijverblijf. Nu juist wat gelijkwaardig ouderschap niet is.
Deze week druk mee geweest omdat het volgende week op de kameragenda staat. Dat geeft de druk aan die er door mensen als Pater v.d. Meer (CDA) wordt uitgeoefend om dit wangedrocht er nog even door te drukken. Er zou eigenlijk een heel nieuw wetsvoorstel moeten komen.