Verstoppertje spelen

Gisteren sprak ik met het expertteam ouderverstoting dat zich eigenlijk niet meer zo noemt of zo. Hieronder alvast de mail die ik na de bijeenkomst aan de leden van dat team richtte, een uitgebreider verslag van mij volgt nog.

Beste leden van het expertteam,

Dank dat u mij heeft gehoord.

Op verzoek van Jurjen hier de link naar de diverse vaderdiscriminerende historische formulieren van diverse rechtbanken; https://blog.joepzander.nl/alles-over-vaderdiscriminerende-formulieren/. Ik kan de formulieren als bijlage versturen, maar zo hebt u direct de context erbij. U kunt ze eventueel zelf downloaden. Bij gebrek aan een werkend algemeen mailadres van het expertteam stuur ik het maar aan u allen. Ik heb immers op het eind van de meeting begrepen dat ik rustig mag mailen.

In het begin van de meeting maakte ik een opmerking over uw tussenrapportage. Het ging over het afwijzen van het begrip ouderverstoting als centraal begrip. Dit werd tijdens de meeting min of meer ontkend. Maar misschien heb ik het verkeerd begrepen.

In uw rapportage lees ik

“De term ‘ouderverstoting’ blijkt, ook uit de eerste raadpleging van ervaringsdeskundigen, in die zin beladen dat deze term de indruk wekt dat het kind een ouder verstoot. Wij willen echter hierbij benadrukken dat het kind in deze situaties niets valt te verwijten. Voorlopig, tot uit het veld sterker beargumenteerde aanwijzingen komen om een andere vertaling te kiezen, hanteert het expertteam de oorspronkelijke Engelse term: parental alienation, afgekort tot PA.”

Ik lees hier toch echt dat ondanks het feit dat de motie Westerveld waarmee u aan de slag bent,  het begrip ouderverstoting expliciet noemde, u dat niet als uitgangspunt wenst te gebruiken. Als het anders gezien moet worden hoor ik dat alsnog graag.

Verder sta ik open voor andere opmerkingen en vragen.

En graag hoor ik nog een reactie op deze mail

met vriendelijke groet —
Joep Zander

Belangen, Verraad, Weerstand of Complotten? De vaderbeweging en zo.

Judas heeft spijt Rembrandt ((c)wikipedia Arkesteijn)

Een aantal namen van personen en organisaties zijn afgekort of gefictionaliseerd.

Onlangs vroeg iemand me of mensen als Spruijt, Groenhuijsen of instituten als de Rechterlijke macht dan nooit iets ondernemen tegen de, overigens terechte, aantijgingen die ik tegen ze inbreng. Ik leg dan meestal uit dat die lui daar hun handen niet vuil aan maken. Ze maken mij het leven stiekem onmogelijk, maar het aanvallen laten ze over aan diverse aangeschurkte clubs die in naam opkomen voor vaders en kinderen, maar in feite corrumperen met de powers that be.

De ergste dingen die je als vaderactivist mee kunt maken zijn de dolken in je rug. Daarom houden ook maar zo weinig vaders het vol om actief te zijn in de vaderbeweging en wat daar verder voor doorgaat. Na een vreselijk gevecht, al dan niet met succes, om de verzorgingsrelatie met hun kinderen in stand te houden moeten ze het opnemen tegen bazige hotemetoten in vaderclubs als Dollydads en het dadacentrum.

Ik heb er velen zien afhaken. Ik denk aan ene Gert die met liefde en passie de nieuwsbrief Dolledads  in elkaar zette, maar die eruit werd geknikkerd toen hij niet deed wat de (toenmalige) voorzitter van hem vroeg, het camoufleren van de cijfers m.b.t. het aantal vaders dat zijn kinderen niet kan zien (destijds gebaseerd op onderzoek van Griffiths en Hekman dat veel hoger uitkwam dan het bestuur van Dollydads voor mogelijk hield; sic!). Ook de net aangetreden hoofdredacteur Rob van Altena werd er uitgemieterd. Rob van Altena is niet de eerste de beste. Hij heeft daarvoor en daarna heel veel geschreven en gedaan voor de vaderbeweging. En ja ook zelf was ik het mikpunt met een dreiging van kort geding van het bestuur van de stichting Dollydads Zeven jaar later werd er mij door een van de bestuursleden indirect excuus voor aangeboden (we maken ook wel eens fouten).

Het is vreselijk om zo, met al die conflicten, ook de schijn tegen je te krijgen dat je persoonlijk altijd conflicten hebt. Ik kan het prima vinden met mijn vele vrienden en met mijn beide kinderen en de moeder van mijn zoon ik heb jaren zonder conflicten belangrijke maatschappelijke organisaties geleid (Landelijke Stichting Strijdmuziek, Stichting Gigant Apeldoorn). ook binnen de Vaderbeweging heb ik belangrijke clubs getrokken zoals de samenwerkingswerkgroep familierecht en het comite ‘Stop omgangsonrecht’ dat na enkele bezettingen onderhandelingen voerde met de directie van de Raad voor de Kinderbescherming, Politici en rechtersorganisaties.

De Kinderbescherming heb ik als mishandelaar tegen mij zien optreden. De Raad voor de Kinderbescherming dacht met een excuus het weer goed met mij te kunnen maken. Maar clubs die menen aan te moeten schurken tegen hun subsidiebronnen en dus de zilverlingen belangrijker te vinden dan solidariteit komen op een of andere manier altijd weer in aanvaring met mij. Bij mij staat eendracht maakt macht voorop. Niet eendracht met rechters en kinderbeschermers. Maar eendracht als ouders, als vaders, als activisten. En aangezien de achterban al vaak is weggepest zoals ik hierboven uitleg, sta ik er vaak alleen voor. Dat pesten en treiteren richt zich dan al gauw op mij. Het werkt zeer traumatiserend, maar ik probeer me niet van de weg af te laten brengen en probeer mijn wonden te tonen al ben ik soms radeloos.

Ik word wel eens boos, maar ik vind ook dat boosheid terecht kan zijn en vooral gericht moet worden geventileerd. Het feit dat ik nu al weer jaren ernstig overhoop lig met het het dadacentrum, die herhaalde malen weigerde om haar afspraken na te komen, zie ik dan ook meer als een reden om mij nog scherper op te stellen naar onze schijnrechtstaat. Maar dit levert uiteraard een dilemma op, de clubs die meer willen aanschurken bij staatsgestuurde kindermisbruikers (zie bijvoorbeeld cie Samson daarover) zien er daardoor nog meer reden in om (op vaak onbehoorlijke manier) afstand te nemen van mij. Hiermee profileren zij zich in een judasrol. Verraad, waar eigenlijk Judas als een heilige tegen afsteekt. Zoals hierboven te zien had hij spijt en smeet het geld terug voor de voeten van degenen die hem hadden getracht om te kopen. Een geod voorbeeld wellicht? Heel frustrerend vond ik wat dat betreft ooit de rol van een betaald medewerker van de mannenhulpafdeling van Transact (later Movisie). Maar daarover een andere keer verder.

Schermafdruk_gv onenigheid
Boven: in het boek Gemist vaderschap bespreek ik een getuigenis van een voormalige voorzitter van het AKJ. Hieruit blijkt hoe de overheid probeert de gelederen uit elkaar te drijven.

onenigheid 2
Het ging dus om voorzitter Haanstra. In het gesprek dat ik hierover met hem had vond hij dat deze gang van zaken ook volstrekt normaal was.

De judasrol is van alle tijden. Het is een archetype dat we al in de bijbel aantreffen. Uiteraard want daar gaat het letterlijk over Judas die voor wat subsidie, sorry zilverlingen Jezus verraadt aan de verraders (zeg maar aan een soort joodse raad avant la lettre). Wat kunnen we uit de verhalen over de judasrol leren? Geeft de bijbel daarvoor een richtsnoer, geven andere denkers (ik denk aan Rene Girard) daar richtlijnen voor die de moeite waard zijn?

Binnen emanciperende bewegingen zie je het verschijnsel meer voorkomen. Denk aan de krabbenmandmetafoor dat ik vooral van de vrouwenbeweging ken. Misschien is het wel een vorm van automutilatie.

Mijn opvatting is dat je de conflicten met broeders low-profile moet houden totdat het niet anders meer kan. Het vervelende is echter, moet ik zelf zeggen, dat dat er zelden toe leidt dat het probleem wordt opgelost. Het wegvloeien van een probleem is goed mogelijk als het een incident betreft. Maar judasrollen zijn geen incidenten. De stichting Dollydads heb ik, nadat ik hun dreigbrief uitgebreid op internet publiceerde, destijds verder gewoon links laten liggen. Ik ben verder gegaan op de weg die er ook zonder hun bleek te bestaan. Maar het Dadacentrum begon daadwerkelijk een Kort-Geding tegen mij. Dus ja dan gaat het vanzelf naar buiten. En dan neem ik ook geen blad meer voor de mond. Ze kunnen niet goed tegen kritiek, hebben niet alleen vele afspraken telkens weer geschonden, vele brieven van mij onbeantwoord gelaten en ze geven dus ook geen antwoord op de kritiek. En per saldo is het erg zonde van de tijd en de energie om die in dit soort gevechten te stoppen. Het gaat misschien ook niet om de namen, die kunnen wisselen, het gaat me om het mechanisme, het judasprincipe. If you can’t beat them join them. Pas vond ik daar in een gesprek een positieve variant op: If you can’t beat them make them join you.

Nog even terugkerend naar het begin van dit lange verhaal wil ik me enigszins distantiëren van de mogelijke veronderstelling dat dit allemaal een doordacht complot is. Maar er is wel een belang. Mensen als ikzelf die potentieel zaken scherp aan de kaak stellen komen in conflict met belangen van corrupte organisaties die zich daar als vanzelf op allerlei manieren tegen verweren. Door pogingen mij in te palmen, door mijn omgeving te beïnvloeden. Dat gebeurt. soms valt dat aan te tonen, meestal niet. Als je het een enkele keer aantoont mag je veronderstellen dat het veel meer gebeurt. Kijk naar de verborgen praktijken van de STASI en wat ook hier altijd aan infiltranten en informanten is ingezet tegen activisten van diverse groeperingen. Veel daarvan is dus later wel boven tafel gekomen.
En uiteindelijk worden er natuurlijk bij ons corrupte ministerie van justitie wel plannen gebrouwen om burgerbewegingen ‘in goede banen te leiden’. De beoordeling van wat goed is?

gemist vaderschap hoofdstuk geschiedenis

Over verstand gevoel emotie en verraad

Niet de IJzeren Hak maar de vaderdagtrofeem/v was decennia later het struikelblok in de samenwerking.

nb:

Het afwijzen van strijd voor mensenrechten door het Vader Kennis Centrum:

Hoe voorzitter Peter Tromp strijd afwees. Tekst Rob van Altena in verband met een brief over een door hem gevoerde klachtenprocedure tegen Dr Römkens die nogal vreemd omgaat met onderzoek naar huiselijk geweld. Aangezien ik wijlen Rob van Altena letterlijk aanhaal zal ik hier geen tekstinbreuken op maken ook onderstaande video laat wat dat betreft de blote werkelijkheid zien.

“7 november 2011: PT wilde niets met deze brief doen. Het was weer strijd, zei hij. En het Vaderkenniscentrum wil nu juist de nadruk leggen op dat wat vaders voor kinderen kunnen betekenen. In hetzelfde gesprek herhaalde hij nog eens een eerder succes, behaald door het PEF in Portugal. Waar het feminisme een anti-PAS congres hield dat door een minister steunend zou worden toegesproken. Dat laatste had men met succes verhinderd. Waarom dat minder strijd zou zijn, werd niet uitgelegd. Jammer van een gemiste kans. Het gevoel blijft dat ook hier de ene vader het nu eenmaal altijd weer beter wil weten dan de andere. De pest van de vaderbeweging.”

In onderstaande video legt de voorzitter/directeur van het Vader Kennis Centrum uit dat het wel afgelopen mag zijn met acties zoals die tot dan toe werden gevoerd door vaders in bijvoorbeeld Fathers for Justice. (start schakelt gelijk naar dat punt). Macaber is dat deze zaak waarover hier de optimistische vlag werd gezwaaid in werkelijkheid helemaal niet goed afliep. Het zou kunnen dat er hierdoor wat mensen waren die zich in de steek gelaten voelden.

The prayer of the fathers

“Hear the prayer of the mothers” En nu voor de vaders! Ik had alle macht in mijn handen als gitaarbegeleider van een van de vier windrichtingen van de Deventer walk of peace. Maar die had ik niet nodig want gelukkig liepen er ook een paar vrouwen mee die uit zichzelf al begonnen over fathers. Het was de tweede keer dat ik meeliep (eerste keer)

Heel eerlijk gezegd vond ik het nog wel allemaal erg veel vrouwendinges uitstralen. Maar ik mag niet klagen met mijn krachtig mannelijke schilderij op de achtergrond aan de grote of Lebuinuskerk van Deventer. Gisteren had ik daar in het kader van het door mij geïnitieerde vrede-dichtbij-kunstproject nog een uitleg en discussie geleid.

“De man die als vrouw geboren had willen worden” Op de Deventer Lebuinuskerk aan het Grote Kerkhof vlak naast het verzetsmonument. En ik bedenk nu hoe speciaal het is dat een schilderij wat zijn aanleiding vond in een lied over de eerste wereldoorlog aan het grote kerkhof is verschenen. Erg wrang toepasselijk. vrede op het grote kerkhof. “The green Fields of France” is de Engelse titel van het lied. Zie ook de video in mijn eervorige blog.

Op het terras nog nagepraat met de vrouwen van de Enschedese zanggroep de Sistas waarvan er een nog in het strijdkoor Kanaillerood had gezeten, voor mij bekend vanwege mijn organisatorische bemoeienis met de landelijke strijdmuziekdagen. Ik vroeg me naar huis fietsend af of ik nog links was of inmiddels rechts. Soms lijkt het stuivertje wisselen. Veel van wat vroeger links was en beslist ook wel eens over complotten nadacht (kapitalisme enzo) heet nu vaak rechts omdat er over het mogelijke bestaan van samenzweringen wordt nagedacht. Ik voel me eigenlijk nergens thuis, maar vandaag en gisteren op het Grote kerkhof in Deventer wel.

Opening kunstproject vrede dichtbij Deventer

Morgen, vrijdag om 12.45 wordt het kunstproject van de Deventer vredesweek geopend. Vandaag heb ik onder andere mijn eigen doek aan de Lebuinuskerk gehangen. Op het eerste gezicht niet het meest vredige werk, het is een beeld van de oorlog, ook die tussen mannen en vrouwen. Maar meer is het misschien nog een kritiek op de staten die ons de oorlog insturen. Daar tegenover (zowel figuurlijk als letterlijk) het doek van Ton Posthumus in de stadsetalage wat op het eerste gezicht het meest vredige doek is.

Joep Zander: De man die als vrouw geboren had willen worden 2020
Ton Posthumus Zonder 2020

Vrede Dichtbij

Over een week begint de vredesweek. Op vrijdag de 18de start een interactieve kunstexpositie in de openbare ruimte in Deventer. 5 levensgrote doeken zullen werk laten zien van 5 kunstenaars waaronder ik zelf. In het filmpje hieronder vertel ik erover.

deventerdagvandevrede.nl

Ouderverstoting, Triqs en de belangengroep Joep Zander

Het expertteam ouderverstoting heeft mij een mail gestuurd waarin ik wordt uitgenodigd voor een gesprek als vertegenwoordiger van de belangengroep Verpasseeerd Ouderschap. Nou ben ik tegenwoordig nog maar van twee belangengroepen lid en dat is de Bond van Beeldend Kunstenaars en de Fietsersbond en daar ben ik geen vertegenwoordiger van. Verpasseerd Ouderschap is wel de titel van een boek waarvoor ik als forensisch gespecialiseerd pedagoog de redactie voerde en een paar artikelen voor schreef. Het gesprek zou moeten gaan over de aanpak van de problematiek van ouderverstoting.

Ik heb van deze uitnodiging letterlijk uren wakker gelegen. Hoewel de begrippen ouderverstoting en ouderverstotingssyndroom in 1999 door mij in Nederland zijn geïntroduceerd en ik daar 5 boeken en vele (oa wetenschappelijke) artikelen over heb geschreven heeft het expertteam ouderverstoting tot nu toe gemeend mij als deskundige geheel te moeten passeren. Daarmee ben ik dus geheel passend in de titel van mijn boek weer eens verpassseerd, nu als deskundige. Verder werd er op kritiek op het onderzoek dat het bureau Triqs voor het expertteam deed gewoon niet gereageerd. Erger nog, de laatste mail werd gewoon niet geaccepteerd door de server van justitie omdat ik niet in het adresboekje van het expertteam zou voorkomen of zo.

Deze uitnodiging ziet er uit als een wat dubieuze manier om, bijvoorbeeld naar de initiatiefneemster van het hele gebeuren het Kamerlid Lisa Westerveld te kunnen zeggen dat ze mij toch wel wilden horen. Serieus genomen wordt ik op zo’n manier niet vrees ik. Bij dit alles is dan ook nog het dubieus opererende bureau Triqs betrokken. Nomen est Omen. Het getuigt van lef dat je je bureau zo durft te noemen, ongeveer hetzelfde arrogante lef waar de baas van dit alles (want het expertteam valt onder het ministerie van justitie) Grapperhaus gewoon het hele volk openlijk voor de gek houdt met zijn anderhalve meter. Zie ook mijn eerdere blogs over Triqs.

Ik kom graag op voor de belangen van kinderen en die staan lijnrecht tegenover die van wat zich in dit land een ministerie van justitie durft te noemen. Of de andere 4 groepen die voor dit gebeuren zijn uitgenodigd het belang van kinderen (en hun broodnodige ouders) voor ogen hebben, sommige wel denk ik. Sommige zijn er vooral voor de meerdere glorie van hun bestuursleden of als laffe hielenlikkers van het ministerie.

Is dit alles overschatting of minachting voor mij? Of misschien wel allebei tegelijk? En zo word het toch weer erg persoonlijk. Ik zou bijna verlangen naar zo’n belangengroep Joep Zander. Die moet er dan voor zorgen dat ik weer rustig kan slapen, want dat doe ik nu ik dit midden in de nacht schrijf niet. Als iemand nog een goed idee heeft over hoe met deze uitnodiging om te gaan is hij welkom. Op een of andere manier wilde ik toch maar komen opdagen al was het maar om eindelijk antwoord te krijgen op alle door mij eerder gestelde vragen. Ik houd jullie op de hoogte.

Covid-19 : more then a single-cause disease

Sars-cov-2 is a virus and covid-19 is a disease. It looks perhaps a bit whiny but there is a big difference. But not so on the site of the WHO: https://www.who.int/health-topics/coronavirus

This is the second time I discovered such a malicious failure on the side of the WHO. The boss of the WHO in his statement of march 3 made no differentiation between Case Fatality Rate versus Infection Fatality Rate.

I can not reasonably argue that this kind of miscommunication is a matter of just a simple communication failure. I get the impression it serves a communication strategy.

I discovered the missing point of the WHO on virus versus disease because I found that as time passes more and more evidence arises about a diversity of causes that influence the severity of symptoms which we name Covid-19. So I tried to find the source of all that. In many peoples minds the question arises whether the virus is the most important cause of the disease we fight a global war with. I do not question the existence of the virus, it sure infects people and it often contributes to mortal symptoms. But do we possibly neglect to look at the situation of the world more in a helicopter view.

I am not a medical scientist but as an academical educated pedagogue specialized in such a controversial theory like Parental Alienation Disorder/syndrome in which I, like perhaps half of the Western population is involved I have learned to combine the benefits of involvement combined with a scholar view. I get the impression that this helps me out. I learned to understand why people neglect truth in order to adapt to social compliance. I also learned to understand that some people go the opposite way and believe that nothing we learned at school is true. That is in my opinion the way a lot of people get to believe that the earth is flat or that viruses do not exist. But we need to examine truth, where possible by own observations.

In a speech for a congress in Bratislava I formulated this cognitivity problem this way:

The mechanisms I describe fit into the theories on cognitive dissonance. A special branch in that theory is from the Dutch scientist Bart Nooteboom(Nooteboom, et al, 2007). He introduces the term cognitive distance into Festingers theorie. I interpreted Nootebooms theory on my turn in the way that if there is an optimal distance in which people feel possibilities to communicate and get new ideas and there is an optimum as Nooteboom states, there is also an area in which people’s ideas cannot meet each other because their cognitive schemes and knowledge are too divers. As a consequence claims this theory that in that situation no common ground can be found for fertile discussions and change. Well I hope this is to pessimistic.

Two month ago I summarized my ideas on Corona in two images. Of course they are not perfect, but most of the mentioned causes are researched and when I have time I will add the sources to this article. To be clear when I mention radiation as a cause of Corona I don’t mean to say that it is a main cause, far from that. But sure research suggest the bad influence above a certain amount of radiation. The relative influences are difficult to measure, my main point is that The virus is just one of the causes.

© Joep Zander published 27-8-2020

joepzander.nl

De vierde mars van Patrick

Hieronder de flyer van de vierde mars Enschede-Den Haag van Patrick Damhuis. Een nieuwigheid is dat er op elke stopplaats een lezing zal worden gehouden. Zelf geef ik op maandag 31 augustus om 20 uur een lezing over ouderverstoting genesteld blijft in de geest van PAS-kinderen ook als ze volwassen zijn. En hoe dat voor een flink deel verklaard kan worden vanuit het feit dat loyaliteitsmisbruik tot in hoeken en gaten genesteld is in onze instituties en zogeheten democratische maatschappij. Mijn lezing wordt gegeven in het NH Hotel in Zoetermeer. Aanmelden graag bij Patrick via pb messenger. Maar ik geef het evt ook wel door.

De ongeldigheid van de PCR-test

Een wattenstaafje tegen je bloed-brein-barrière drukken… brr dat alleen al klinkt bloedeng. Maar als het nou nog ergens over zou gaan ok. Patrick Savalle legt uit waarom het niet deugt. Ook mijnheer Gommers (die IC baas) schijnt dat naar Karel van Wolferen te hebben bevestigd zag ik in een ander filmpje. Maar hier even Patrick Savalle aan het woord dus.

Marjoline Kampinga heeft er even een transcriptie van gemaakt (met wat kleine correcties van mij). Hieronder:

De ongeldigheid van de corona PCR-test uitgelegd in 5 min.

Door Patrick Savalle, gepubliceerd 14 aug 2020 op you tube.

Hallo allemaal, ik ben Patrick Savalle en ik ga jullie proberen zo eenvoudig mogelijk uit te leggen waarom er zo’n ophef is over die PCR test. De PCR test, dat zullen de meesten wel weten inmiddels is het belangrijkste instrument in het vormgeven van onze crisisbestrijding. De belangrijkste beslissingen die we nemen zijn gebaseerd op PCR uitslagen. Je hebt aan de ene kant natuurlijk de IC opnames, de werkelijke COVID 19 gevallen. COVID19 is de ziekte, (=Corona virus disease 2019) en SARSCoV2 is het virus dat het zou veroorzaken. En de infecties die het zou veroorzaken worden gemeten met de PCR test. PCR om te beginnen is niet geschikt om infecties te meten. Infecties is een lichamelijke reactie op een ziekte, daar doet PCR allemaal niets mee. Niets mee te maken. Dat is sowieso al fout, dat het nieuws infecties meldt op basis van een PRC test is gewoon ronduit gelogen. PCR test kan ook geen virussen meten. Dat is wat controversiëler maar makkelijk uit te leggen. Dit (wijzend naar een gedetailleerd plaatje van een virus) is een virus. Een virus bestaat in het midden uit genetisch materiaal, in het geval van het Corona virus is dat een enkele helix RNA materiaal en daarom heen zit een lipide capsule en op die capsule zitten receptoren, de proteïnen. Dat is een virus. De PCR meet van dat virus alleen maar een heel klein deeltje van het totale genetische materiaal, een heel klein deeltje. Dus een positieve PCR uitslag betekent niets anders dan dat er op dat wattenstokje dat achter in je op je bloed brein barrière wordt gedrukt een klein stukje genetisch materiaal is gevonden. Niets anders. De aanname is echter dat dat genetisch materiaal uniek is voor dit virus en dat als dit genetisch materiaal is gevonden het hele virus ook altijd aanwezig is. Dat is een hele kwetsbare aanname want misschien zijn er wel andere deeltjes in het lichaam aanwezig of zijn er wel delen van het virus in het lichaam waarop die test positief is aangeslagen. Hoe kun je weten als je een test maakt die test ook daadwerkelijk de uitslag geeft die jij verwacht. Daarom moet je die test valideren tegen de zogenaamde gouden standaard en de gouden standaard in de virologie is het fysiek daadwerkelijk waarnemen van het virus zelf. Daar is een hele eenvoudige procedure voor, dat kan elk laboratorium uitvoeren. Dan neem je een buisje bloed dat doe je in dat draaimolentje, de ultra centrifuge, die gaat dat onder enorme kracht rond centrifugeren, 10 – 20.000 G en dan laat je een uurtje laat je dat draaien. Dan gaan de verschillende dichtheden in dat bloed gaan zich scheiden. De zware deeltjes zakken naar de bodem, de lichte deeltje gaan daar bovenop drijven en dan krijg je dus allemaal laagjes van verschillende soorten materialen in dat bloed. En ergens zit een laagje van virussen die hebben hun eigen specifieke soortelijke massa. Die kan je eruit halen. Dan moet je nog wat handelingen doen. Niet heel belangrijk, die kan je eruit halen en onder de elektronenmicroscoop fotograferen. Dat is een heel specifieke foto. Dat ziet er heel erg typerend uit. Dat is een monochromatische foto met allemaal dezelfde deeltjes. Op dat moment heb je het virus daadwerkelijk fysiek gevonden. Dit is de enige manier om het virus aan te tonen. Op het moment dat je deze gouden standaard hebt, die fysieke isolatie, en je hebt een pcr test ontwikkeld, dan moet je die kit testen tegen die fysieke isolatie. Dus elke keer als een pcr kit positief heeft aangegeven, dan moet je in datzelfde monster het virus fysiek kunnen isoleren. Dan zijn er nog wat dingen die je moet doen om uit te sluiten dat je niet wat anders hebt gevonden dan alleen het virus, maar dat is even niet de basisvraag waar het om gaat. Waar het nu om gaat is dat heel veel wetenschappers vragen nu waar is de oorspronkelijke isolatie van dat virus? Dat document bestaat niet. Op het moment dat een groep wetenschappers daadwerkelijk zo’n virus fysiek heeft geïsoleerd is het heel gebruikelijk dat ze dit opschrijven in een wetenschappelijke paper: hier is de foto van het virus, dit zijn de eigenschappen van het eiwit aan de oppervlakte, we hebben het genoom gesequenzed, en dat ziet er zo en zo uit. Dat publiceren ze dan, dan kunnen andere wetenschappers het pearreviewen, dat kunnen ze dan eventueel weer reproduceren, wat een heel groot probleem is in bio-medische wetenschap en dat zou dan het startpunt moeten zijn van de ontwikkeling van allerlei tests en andere theorieën en van allerlei behandelingen en protocollen.

Dat bestaat niet. Daar wordt om gevraagd. Heel eenvoudig. Meer niet.

Dus samenvattend: pcr-test is niet bedoeld om virussen te vinden, daar is het nooit voor gemaakt. Waar ze het voor gebruiken is om kleine delen van het virus te vinden maar het bewijs dat dan ook altijd het hele virus aanwezig is, is nog nooit geleverd en dat bewijs begint met de fysieke isolatie van het virus. Die paper is niet te vinden. Daarnaast zijn er nog heel veel andere problemen met de pcr-meting. Het kan namelijk gewoon zo zijn dat er nog andere deeltjes in het lichaam rondzweven met dezelfde genetische code. Dat zou dan getest moeten worden. Exosomen, je eigen genoom heeft ook virale sequenses. De test is ook nog eens extreem gevoelig voor vervuiling. Als iemand de test zou afnemen zonder een goede kap en die zou er over ademen dan is die al besmet, dan is die al onbruikbaar dat wattenstokje.

Heel veel reden waarom we nu moeten zeggen tegen onze politiek: het is nu genoeg. Voordat we nog 1 stap verder zetten in deze crisis, moeten jullie eisen van de fabrikanten van de pcr-kit dat ze alsnog de validatie tegen de echte gouden standaard, dus niet een andere pcr, niet een referentie ‘mond’, maar de echte fysieke isolatie van het virus aantonen. Zonder dat worden we of in de maling genomen of we zijn dwalende. Ik hoop dat jullie het begrepen.

Deel het nog even, dank je wel. Patrick Savalle